O1

Zielona herbata

Rozumie pan? Rozmawiałem już z niejednym Niemcem, ale nigdy tak dobrze nie rozumiałem, jeśli nie pochodził z Saksonii. Saksonia to serce Niemiec. Drezno jest klasyczne, Elba jest klasyczna, Lipsk jest klasyczny i Saska Szwajcaria też. Najpiękniejszą i najczystszą mowę słyszy się jednak na terenie między Pirną a Miśnią i właśnie między tymi dwoma miastami ujrzałem po raz pierwszy światło dzienne. A potem, później, zacząłem w tym samym miasteczku moją drogę życia.

Jak dawno właściwie opuścił pan szkołę? — Nie byłem jeszcze w szkole, gdyż nie osiągnąłem wymaganej miary, ale spodziewam się nauczyć od pana tyle, że przynajmniej będę mógł powtórzyć tabliczkę mnożenia Zachodu. Czy chce pan być moim nauczycielem? — Nie mam czasu. W ogóle mam ważniejsze sprawy na głowie niż nakładanie ludziom rozumu do głów. — Tak! Cóż to za sprawy? Obejrzał się i udając, że dopiero teraz ujrzał Indianina, zawołał: — Co widzę! Czerwonoskóry jeniec! Cofnął się jakby przerażony.

Diabeł poszedł i mówi gaździe o przegonach. Gazda na to, pokazując zająca, którego puścił: - A widzisz, jak mój stary dziadek biega! Diabeł zląkł się i biegać już nie chce. Idzie znów do starszego. - Nie dałbym mu rady, bo kiedy dziad już tak prędko biega, to gdzieżby ja tam z wnukiem, z takim młodym mógł się mierzyć? - powiada. zielona herbata - To niechże obniesie, tak jak ty, trzy razy kobyłę naokoło jeziora, a wtedy mu pieniądze zostawisz - starszy na to. Diabeł poszedł do gazdy, wrzucił se kobyłę na plecy i, podtrzymując ją rękami, obniósł trzy razy. Czarownica kosmiczna niezwykle oddycha dobre karteczki.